RESTAURATIES DOOR BEMIDDELING VAN vzw GRAFZERKJE
Schoonselhof Antwerpen -V-
|
|
Eduard Van Capellen
17 - 2 - 1898 / 12 - 6 - 1946
|
|
In het kader van een volledige restauratie van het eilandje AB heeft Christiaan Ketele van de vzw Grafzerkje zich ingezet om het grafmonument in zijn oorspronkelijke toestand te stellen. Hij voegde het op, behandelde de barsten en zette verschillende gebroken stukken terug ineen.
Eduard Van Capellen was majoor bij de Antwerpse brandweer. Van Capellen was tevens kolonel der passieve luchtbescherming.
Het grafmonument voor Eduard Van Capellen bevindt zich op het eilandje AB en symboliseert beide functies van Van Capellen.
|
|
|
|
Ferdinand Van der Taelen
Antwerpen 24 - 8 - 1836 / 27 - 3 - 1889
|
|
De vzw Themis Fraternitas vroeg aan vzw Grafzerkje om het grafmonument voor Ferdinand van der Taelen te reinigen. Marc Coremans van de vzw Grafzerkje schuurde de ijzeren omheining en het grafmonument volledig af en schilderde de ijzeren omheining.
Ferdinand Van der Taelen was graanhandelaar. Hij stichtte voor Julius De Geyter de Geuzenbond. In 1872 werd hij schepen van Koophandel, Scheepvaart en Financiën te Antwerpen. Van der Taelen werd ook driemaal tot provincieraadslid verkozen. Zijn voorstel aan de Antwerpse gemeenteraad om graanelevatoren in te voeren werd onder druk van een massa dokwerkers, die vreesden voor werkloosheid, verworpen. Van der Taelen besloot om in 1884 niet meer op te komen. Nadat hij door speculatie in zakelijke problemen was gekomen pleegde hij zelfmoord.
Het grafmonument voor Ferdinand Van der Taelen bevindt zich op perk Z1, Zuid. Het werd overgebracht van de in 1936 gesloten Kielbegraafplaats.
|
|
|
|
Karel Van Geert
Antwerpen 25 - 8 - 1817 / 12 - 12 - 1896
|
|
April 2007 werd vzw Grafzerkje er door de mensen van de administratie op gewezen dat de concessie Van Geert in verwaarlozing stond. Twee coniferen zorgden ervoor dat het grafmonument praktisch aan het zicht onttrokken was. vzw Grafzerkje nam contact op met het Arboretum van Kalmthout omdat Karel Van Geert aan de basis lag van dit arboretum. Begin september werden de grote coniferen reeds gesnoeid en de natuursteen schoongemaakt. De vakjes voor de gesnoeide coniferen zullen in het najaar van beplanting voorzien worden.
Karel Van Geert volgde in 1846 zijn vader op in de boom- en bloemenkwekerij aan de Ploegstraat te Antwerpen. Hij was eveneens begaan met kunst en hielp Hendrik Conscience bij het schrijven van diens eerste novellen. In 1856 kocht hij een domein aan. Zijn kwekerij lag aan de basis van het latere arboretum van Kalmthout.
Het grafmonument voor Karel Van Geert bevindt zich op perk Y, rij 14. Het werd overgebracht van de in 1936 gesloten Kielbegraafplaats. In het graf rust ook Max Rooses, letterkundige en conservator.
|
|
|
|
Matthieu Van Gorp
12 - 9 - 1912 / 30 - 7 - 1974
|
|
Op 13 augustus 2006 werd het grafmonument voor Matthieu Van Gorp grondig gereinigd door Marc Coremans.
Matthieu Van Gorp was in 1945 één van de stichters van de Katholieke Vereniging voor Gehandicapten.
Het grafmonument voor Matthieu Van Gorp bevindt zich op perk R, rij 11.
|
|
|
|
Alexis Van Mechelen
Pulle 1 - 5 - 1864 / Antwerpen 16 - 3 - 1919
|
|
De firma Multi Development, bedrijf dat de Antwerpse stadsfeestzaal van de hand van Alexis Van Mechelen volledig restaureerde en in zijn oorspronkelijk glans herstelde, werd op de hoogte gebracht dat het grafmonument van de bouwmeester in een niet zo al te beste toestand verkeerde. De vzw Grafzerkje contacteerde mevrouw Marleen De Wolf, directeur. Zij kwam ter plaatse kijken en verklaarde zich bereid om de restauratiekosten op zich te nemen. Architect Sander Peters, van ARAB, kweet zich voortreffelijk van zijn taak. Enkel het rechtzetten van het grafmonument mislukte wegens het enorme gewicht van de grafsteen. De verschillende gebroken boordstenen kregen, in eigen atelier, een opknapbeurt en onderaan het grafmonument werd een verstevigende plaat aangebracht zodat de boordstenen geen dragende functie meer hebben. Het grafmonument werd volledig afgeschuurd. De stad Antwerpen zorgde voor de nodige beplanting.
Alexis Van Mechelen was hoofdstadsbouwmeester. Naast verschillende bouwwerken zijn we hem dankbaar voor de restauratie van het Vleeshuis en het ontwerp van de Leysstraat. De stadsfeestzaal aan de Meir, een monument aan het Willemdok, de Koninklijke Vlaamse Schouwburg aan de Frankrijklei, de school van de Grote Hondstraat en een prachtig huis in de Nationalestraat zijn door hem ontworpen. Met Emile Van Averbeke maakte Alexis Van Mechelen de brandweerkazerne aan de Viséstraat.
Het grafmonument voor Alexis Van Mechelen, een ontwerp van hoofdstadsbouwmeester Emile Van Averbeke, bevindt zich op het eilandje AB.
|
|
|
|
Theodoor Van Rijswijck
Antwerpen 8 - 7 - 1811 / 7 - 5 - 1849
|
|
In augustus 2005 werd het grafmonument voor Theodoor Van Rijswijck onder handen genomen door Grafzerkje Willem Houbrechts. Hij schuurde de gehele stele op. In oktober 2005 werden de letters van het grafmonument door “Rubbes” herschilderd.
Volksdichter Theodoor Van Rijswijck was de zoon van de gelegenheidsdichter Jan Corneel van Rijswijck, broer van de dichter en politieke pamflettist Jan Baptist en de volksdichter en kunstsmid Lambrecht; oom van Jan Van Rijswijck, liberaal burgemeester van Antwerpen van 1892 tot 1906.
Theodoor Van Rijswijck volgde lagere school, ging daarna in de leer bij beeldhouwer Van der Neer en vervolgens bij decoratieschilder Altenrath. Hij werd hulponderwijzer, nam dienst in het Belgische vrijwilligersleger en belandde tenslotte als klerk-afschrijver in de Berg van Barmhartigheid. Zijn eigenlijke broodwinning was echter die van gelegenheidsdichter: op aanvraag schreef hij verzen tegen betaling. Als dichter behoorde "den Door" tot de tweede romantische generatie in de Vlaamse literatuur, de Sturm und Drang beweging die in Antwerpen haar epicentrum had en waartoe ook de jonge Conscience, Pieter Frans van Kerckhoven en Jan de Laet behoorden. Hoewel zijn poëzie nog sterk aanleunde bij de Noordnederlandse traditie - Bilderdijk, Tollens, Feith - laat hij vooral in het meer volkse deel van zijn werk een nieuw geluid horen: "een beetje dwaas en een beetje wijs, teder en ruw, bitter en zoet, ironisch en satirisch" (R.F. Lissens).
Als overtuigd flamingant heen en weer geslingerd in de ideologische strijd tussen katholieken en liberalen en tussen royalisten en anti-royalisten, was hij bij allerlei cultuurpolitieke initiatieven betrokken zonder ooit duidelijk en consequent te ageren. Hij was in alle opzichten een thuisloze, die leefde als een bohémien. Van Rijswijck hekelde het verfranste landsbestuur en stierf krankzinnig, amper 38 jaar oud. Het standbeeld voor Van Rijswijck is een ontwerp van Floris de Cuijper en werd in 1864 in het stadspark onthuld. In 1884 werd het overgebracht naar het pleintje aan de IJzerenwaag. Bij deze gelegenheid werd het pleintje omgedoopt tot de Van Rijswijckplaats. In 1976 werd het duidelijkheidshalve gewijzigd in de Theodoor Van Rijswijckplaats.
Het grafmonument voor Theodoor Van Rijswijck werd opgericht door de rederijkerskamer "De Olijftak". Het bevindt zich op perk Z1, rij A. Van Rijswijck werd eerst begraven op de begraafplaats Stuivenberg en werd in 1895 overgebracht naar de Kielbegraafplaats. Later werd hij op stadskosten van de in 1936 gesloten Kielbegraafplaats naar het Schoonselhof overgebracht.
|
|
|
|
Rafaël Verhulst
Wommelgem 7 - 2 - 1866 / Aachen (DL) 24 - 3 - 1941
|
|
Het grafmonument voor Rafaël Verhulst bevond zich in 2002 op een lijst van verwaarloosde monumenten. Jacques Buermans spoorde nabestaanden op. In augustus 2003 lieten de nabestaanden het grafmonument opknappen waardoor een eind aan de verwaarlozing werd gesteld.
De schrijver Rafaël Verhulst ging na zijn studies te Leuven in de journalistiek. Daarna werd hij beambte aan het gemeentebestuur en vervolgens leraar aan het Koninklijk Vlaams Muziekconservatorium. Van 1915 tot 1918 was hij hoofdredacteur van het Antwerpse activistische blad "Het Vlaamsche Nieuws".
Als vooraanstaand activist in de oorlogsjaren zag Verhulst zich in november 1918 genoodzaakt naar Nederland uit te wijken. Door de Belgische justitie werd hij in 1920 bij verstek ter dood veroordeeld. In 1921 vestigde hij zich te Göttingen waar hij tien jaar lang Nederlands doceerde. Vanuit Duitsland bleef hij bedrijvig als Vlaams nationalistisch propagandist en verleende zijn medewerking aan diverse bladen. In 1938 schreef Verhulst de roman "Jan Coucke en Pieter Goethals", waarvoor hij in 1941 de Rembrandt-prijs kreeg.
Het grafmonument voor Rafaël Verhulst bevindt zich op perk D, Zuid. Verhulst werd eerst begraven op ereperk N maar in 1949 overgebracht naar perk D, Zuid.
|
|
|
|
Theodoor Verstraete
Gent 5 - 1 - 1850 / Antwerpen 8 - 1 - 1907
|
|
Op 28 juni 2002 werd de grafconcessie voor Theodoor Verstraete heringehuldigd. De concessie van dit eregraf werd op 12 juni 2002 door de stad Antwerpen voor 50 jaar vernieuwd. Na een periode van 60 jaar, waarin dit grafmonument als vuilbak fungeerde, werd het door Willy Cornelissens grondig gereinigd en in zijn oorspronkelijke staat hersteld.
Kunstschilder Theodoor Verstraete, de virtuoos van het doorleefde landschap, zet zijn eerste stappen als muzikantje door het leven. Vader en moeder Verstraete, die respectievelijk als muzikant en toneelactrice brood op de plank brengen, zijn hieraan niet vreemd. Tijdens de toneelvoorstellingen van zijn moeder Julie Verstraete - Lacquet en de daarmee gepaard gaande muzikale begeleidingen van zijn vader ontpopt de jonge Theodoor zich als een fervent karikaturist van het toneelgezelschap. Theodoor Verstraete werkte heel veel in de Kempen, vooral in Brasschaat, en schilderde eerst zwaarmoedige, grijze landschappen. Later won zijn werk aan kracht en werden zijn kleuren heviger.
Het grafmonument voor Theodoor Verstraete bevindt zich op perk Z1, rij A. Het werd in 1942 overgebracht van de in 1936 gesloten Kielbegraafplaats. Op de Kielbegraafplaats kreeg Verstraete door de stad Antwerpen een plaats naast de schrijver Hendrik Conscience toegewezen. Beeldhouwer en goede vriend Guillaume Charlier bood aan de stad Antwerpen en de nabestaanden een beeld voor het grafmonument aan. Het beeld, Verstraete voorstellend wanneer hij het schilderij "De Dodenwake" schildert, werd in eerste instantie aanvaard. Uiteindelijk zou het beeld grotendeels het zicht op het monument van Conscience belemmeren zodat het niet op de begraafplaats werd opgericht. Daarom werd geopteerd voor een laag grafmonument, opgevuld met groenblijvende planten. Op 15 april 1942 werd het grafmonument zonder planten naar de begraafplaats Schoonselhof overgebracht.
|
|
|
