|
Het in goede staat verkerende, maar wel zeer sterk vervuild grafmonument voor Jeanne & Maria Flament werd door Marc Coremans grondig gereinigd.
De alt Jeanne Flament studeerde zang aan de Vlaamse Muziekschool bij Henry Fontaine en piano, harmonie en compositie bij Jan Blockx. In 1887 ging zij naar het Conservatorium te Brussel en werd er vanaf 1905 tot in 1938 lerares. Zij maakte verschillende tournees in Europa en in het Oosten. Tijdens de Eerste Wereldoorlog dirigeerde zij in Nederland een orkest. In 1954 stichtte zij een prijs voor klassieke zang. Haar moeder Maria Flament was kunstzangeres.
Het grafmonument voor Jeanne & Maria Flament bevindt zich op perk R, rij 1. Maria Flament werd op verzoek van de vriendin van haar dochter Jeanne, de beeldhouwster en schilderes Madeleine Duquet, in 1952 overgebracht van het perk Z, lijn 8. Toen werd ook de vraag gesteld om dochter Jeanne Flament bij haar moeder te begraven op het kunstenaarsereperk. In het schrijven waar de toestemming werd gevraagd stond te lezen: zij wenst bij haar moeder begraven te worden "liefst zo laat mogelijk". Het grafmonument is een ontwerp van Madeleine Duquet.
|
|
In 2005 stond de concessie Frenssen als “verwaarloosd” genoteerd. Grafzerkje Willem Houbrechts contacteerde een nabestaande en deed zelf het nodige om het grafmonument in orde te brengen. De boordstenen werden opgehoogd en opgevoegd en de stele werd opgeschuurd. In oktober werd het grafmonument bebloemd en werden de letters door "Rubbes" herschilderd.
Leo Frenssen was een zeer kleurrijke figuur. Hij doorkruiste Antwerpen met zijn bakfiets en gaf ook het eenpersoonsblad "De Voorlichter" uit. Frenssen stichtte de "Technocratische Partij" waardoor hij in de gemeenteraad zetelde. Frenssen was tevens volksvertegenwoordiger.
Nadat Frenssen in 1936 tijdens een betoging in Brussel door de politie werd ingerekend werd hij in Antwerpen feestelijk onthaald. Door burgemeester Adolf Max werd hij 9 dagen in een psychiatrische instelling opgesloten. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 6 oktober 1938 werd Frenssen verkozen. Hij zetelde samen met vijf andere verkozenen van zijn lijst vanaf januari 1939 in de Antwerpse gemeenteraad. Het is bij de Kamerverkiezingen van 2 april 1939 dat hij verkozen werd tot Kamerlid.
In mei 1940 werd Frenssen als staatsgevaarlijk element weggevoerd in wat de “Spooktreinen” genoemd worden. Door de Belgische gerechtelijke overheden werden bij de Duitse inval op 10 mei 1940 duizenden mensen die als gevaarlijk voor de openbare veiligheid werden beschouwd – spionnen, 5de colonne – gearresteerd en met enkele treinkonvooien naar Frankrijk gevoerd. Niet enkel als staatsgevaarlijk beschouwde Belgische onderdanen uit het Vlaams nationalisme en het communisme, maar ook heel wat buitenlanders, waaronder zelfs een Canadees (!) en Duitse katholieke geestelijken en duizenden uit Duitsland gevluchte Joden (met heel hun gezin!) werden zo naar Frankrijk gedeporteerd in beestenwagens. Soms zat men tot zeven dagen opgesloten in de afgesloten wagons, zonder eten en met maar af en toe wat water om te drinken, terwijl de Franse bevolking werd opgehitst om hen uit te schelden en de wagons met uitwerpselen en groenteafval te bekogelen. Het aantal doden in die konvooien is nooit bekend geraakt.
Deze mensen werden vrijgelaten toen de Duitse Wehrmacht de Franse kampen bereikte waarin zij werden vastgehouden. De Belgische onderdanen, met inbegrip van de Belgische Joden, kwamen in de loop van juni en juli 1940 terug naar België. 3.537 gearresteerde Duitse en Oostenrijkse Joden kwamen er echter minder goed af en werden onmiddellijk naar Duitse concentratiekampen afgevoerd. Leo Frenssen heeft zich toen tevergeefs ingezet om dit te voorkomen.
Bij de bevrijding in 1944 heeft Frenssen zich ook ingezet om gearresteerde ‘zwarten’ te helpen. Leo Frenssen was een merkwaardige figuur: universeel humanist en pacifist, maar met oog voor de Vlaamse zaak.
Het grafmonument voor Leo Frenssen bevindt zich op het eilandje CD.
|
