Grafzerkje vzw, vereniging ter bescherming en behoud van funerair erfgoed, Belgie

RESTAURATIES DOOR BEMIDDELING VAN vzw GRAFZERKJE

Schoonselhof Antwerpen -C-

Raymond Casman
Antwerpen 30 - 5 - 1887 / 13 - 6 - 1955

De kleinzoon van de heer Casman, dokter Jean Van Roy, bezorgde een foto en informatie over zijn grootvader met de bedoeling een CV op de website "www.schoonselhof.be" te zetten. Jacques Buermans liet hem een foto zien van het grafmonument dat wel een opknapbeurt kon gebruiken. De heer Jean Van Roy deed een beroep op vzw Grafzerkje. Ons lid Marc Coremans vervulde deze taak voortreffelijk. Eerst werd de enorme “struikpartij” verwijderd. In een tweede fase werden de ontbrekende bronzen letters en cijfers geplaatst. Na het opvoegen werd het grafmonument grondig gereinigd. Ten slotte werd het monument bebloemd. De heer Jean Van Roy is nu ook steunend lid van vzw Grafzerkje.

Na zijn studies aan de Université Libre de Bruxelles is Raymond Casman in 1911 als geneesheer in dienst getreden aan het Sint Elisabethziekenhuis te Antwerpen. Bij de oorlogsverklaring van 1914 bood hij zich onmiddellijk aan als vrijwilliger. Hij werd ingelijfd in het zevende en nadien het dertiende artillerie regiment. Drie jaar aan het front leverde hem zes frontstrepen op. Na de wapenstilstand hernam hij zijn werk in het Sint-Elisabethziekenhuis waar hij de dienst radiologie uitbouwde. Later werd hij diensthoofd inwendige ziekten, functie die hij tot 1934 bekleedde. Hij was een voorloper in de kankerbestrijding en ontmoette Marie Curie. Raymond Casman was bezieler van de eerste sociale verenigingen voor kankerbestrijding in de provincie Antwerpen. In 1923 richtte hij in de Lange Lozanastraat de eerste Belgische kliniek in voor geïntegreerde kankerbestrijding en kocht met eigen fondsen Radium voor de behandeling van kankerpatiënten.

Tijdens de tweede wereldoorlog werd Raymond Casman lid van het Belgisch legioen. Vanaf september 1941 werd hij door Colonel Housmans aangeduid als commandant van het geheim leger in de zuidelijke sector van Antwerpen. Op 28 december 1942 werd hij, samen met zijn zonen Jan en Pierre, aangehouden door de Sicherheitspolizei en belandde in de gevangenis van de Begijnenstraat. Raymond Casman werd zes maanden in Breendonk opgesloten en ter dood veroordeeld maar het vonnis werd verbroken. Hij werd naar Essen (Duitsland) weggevoerd en op beschuldiging van hulp aan de vijand, spionage, stichten van verboden verenigingen en geheime banden opnieuw ter dood veroordeeld. Raymond Casman werd als NN opgesloten in Esterwegen, Gross Strehlitz, Gross Rosen, Dora. Na een dodenmars kwam hij terecht in Bergen Belsen waar hij op 15 april 1945 uiteindelijk door Britse eenheden werd bevrijd. Lijdend aan tyfus en lichamelijk uitgeput werd hij in een Franse eenheid te Sülingen en nadien in een plaatselijk Brits militair hospitaal te Kleef gehospitaliseerd.

Casman kwam in juni 1945 per trein terug naar Antwerpen en had haast om zijn beroep te hernemen. Hij schuwde iedere eerbetuiging. Raymond Casman werd geneesheer van de Antwerpse brandweer en hoofdgeneesheer van de kliniek van de gemeenschappelijke verzekeringskas voor arbeidsongevallen aan de Kipdorpvest. Hij werd voorzitter van de Geneeskundige kring van Antwerpen.

Zelf zoon van een vrijmetselaar (Alphonse Casman) is dokter Raymond Casman op 20-jarige leeftijd ingewijd bij de loge "Les Amis du Commerce et la Persévérance Réunis". Hij vervulde talrijke maçonnieke functies bij het Antwerpse kapittel en de Areopagus, waarvan hij bij zijn overlijden voorzitter was. Hij was bekleed met de 33ste graad.

In zijn vrije tijd was hij ook een fervent bijenliefhebber. Hij stierf aan een allergische shock tengevolge van een massale bijenaanval tijdens de plaatsing van een nieuw bijenvolk in een bijenkast. (informatie bekomen van zijn kleinzoon Jean Van Roy, jean.van.roy@telenet.be)

Het grafmonument voor Raymond Casman is voorzien van een Madonnabeeld vervaardigd uit Carraramarmer, dat oorspronkelijk op het familiegraf (Casman-Govaerts) stond op de Kielbegraafplaats. Het bevindt zich op perk W, West.

Edward Coremans
Antwerpen 1 - 2 - 1835 / 2 - 11 - 1910

Het grafmonument voor Edward Coremans werd op 20 augustus 2006 door Marc Coremans grondig gereinigd.

Edward Coremans was de man van de taalwetten. In het parlement hield hij in 1888 als eerste een redevoering in het Nederlands. Op zijn voorstel werd in 1866 het Nederlands de officiële taal der stad Antwerpen. Coremans maakte gedurende 42 jaar deel uit van de Meetingpartij, waar hij op een slinkse manier werd uitgesloten. Zijn zes parlementaire collega's lieten weten niet met Coremans op één lijst te willen staan.

Zijn vrienden lieten in 1920 een grafmonument maken in bas-reliëf naar een fabel van La Fontaine "De leeuw die op zijn sterfbed belaagd wordt door de andere dieren die hem anders uit de weg gaan. Vlak voor de leeuw de eeuwigheid ingaat krijgt hij de ezelsstamp". Op het grafmonument heeft de leeuw de gelaatstrekken van Coremans en de andere dieren die van zijn tegenstrevers. Het monument mocht niet opgericht worden. Men schreef: “Het monument hoort niet thuis op een dodenakker waar ingetogenheid regel moet zijn. De kop van het wezen vertoont een satirische uitdrukking, zonder kunstwaarde”. De architect van het monument was Frits de Mont, zoon van Pol de Mont. Het grafmonument staat in de tuin van een privéwoning op het Antwerpse Zuid.

Het huidige grafmonument dat werd opgericht in 1925 is zeer eenvoudig. Na 1936 werd Edward Coremans met zijn grafmonument naar het Schoonselhof overgebracht, waar het te bezichtigen is tegenover perk U.

Adolf Coryn
Gent 11 - 6 - 1869 / Antwerpen 11 - 3 - 1933

In het kader van een volledige restauratie van het eilandje AB heeft Christiaan Ketele van de vzw Grafzerkje zich ingezet om het grafmonument in zijn oorspronkelijke toestand te stellen. Hij voegde het op, behandelde de barsten, restaureerde de palmtak en zette hem terug ineen. De stad Antwerpen zorgde voor de nodige beplanting.

Baritonzanger Adolf Coryn studeerde te Gent en te Brussel. Coryn zong nadien in de belangrijkste Franse theaters in Engeland, West Europa, Athene en Istanbul. Van 1911 tot 1933 was hij directeur van de Franse opera te Antwerpen. Adolf Coryn schitterde in de "Barbier van Sevilla" van Rossini, "Carmen" van Bizet en "La Boheme" van Puccini.

Het grafmonument voor Adolf Coryn bevindt zich op het eilandje AB.