Laken en Sint Joost ten Node:
Wat een ontvangst. Toen de Grafzerkjes het Onze-Lieve-Vrouwvoorplein opreden was de gehele parking voor ons vrijgehouden en stond de politie ons op te wachten. Dat dachten we toch. Toen we onze wagens in de nabijgelegen straten gedeponeerd hadden bleek dat we onze gastheren hadden onderschat. Niets minder dan een bende Thebetaanse trompetten, tamboers en vendelzwaaiers hadden ze vanuit Italiê laten overkomen om ons welkom te heten. Het kon natuurlijk zijn omdat we, weer, de internationale toer opgingen. Thom Delfstra uit het verre Friesland, niet de Frieslandstraat - daar woon ik, vervoegde de Grafzerkjes.
Onze gidse voor die dag, Machteld de Schryver, kweet zich, wij hadden niets anders verwacht, meer dan voortreffelijk van haar taak. Natuurlijk waren er enkelen die heimwee hadden naar Cecilia en haar "briefjeswinkel" maar je kunt niet alles hebben in het leven. Laken is natuurlijk een "snoepje". Machteld stond stil bij het grafmonument voor de pianiste Marie Pleyel. De uit Torhout afkomstige Marie Moke verbrak een verloving met Hector Berlioz om met Camille Pleyel te huwen. Jacques André Coghen, minister van financiën, is een overgrootvader van koningin Paola. Het prachtige beeld van de hand van Guillaume Geefs en de grafkapel toegeschreven aan Jean Pierre Cluysenaer verkeren in een erbarmelijke toestand. In plaats van haar paleis vol met mestkevers te plakken kan Paola misschien een peulschil van haar dotatie besteden om dit monument van de ondergang te redden. Maria Felicia Garcia Malibran was een wereldberoemde zangeres. Zij stierf, op 28 jarige leeftijd, na een val van een paard en werd eerst begraven in Manchester. We konden een beeld van La Malibran in de rol van "La Norma" van Guillaume Geefs in de kapel ontwaren. Zoals steeds hadden de "grote" mensen simpele graven. Denk maar aan het eenvoudig niemendalletje voor Alphonse Balat, architect van ondermeer de koninklijke serres en de graven voor de kunstschilders Xavier Mellery en Fernand Knopff.
Wie het breed heeft laat het breed hangen, dat zagen we dan weer bij filantroop Ferdinand Nicolay. Beeldhouwer Charles Auguste Fraikin beeldde hem af als Michelangelo's "Pensieroso" op het grafmonument van Lorenzo de Medici te Firenze. Notaris Georges De Ro kreeg het beeld "de drie levensstadia" voorstellend van Isidore De Rudder. Joseph Dillen, deed het voor niets minder dan "de denker" van Auguste Rodin. In zijn omgeving zagen we de lichtinval die voor een prachtig effect zorgt in de kapel voor Leonce Evrard. Op onze tocht wees Machteld ons nog op het graf voor kunstschilder Eduard de Biefve. Ghémar kreeg een beeldhouwwerk van Albert Ernest Carrier-Belleuse, leermeester van Auguste Rodin, een allegorie op de Wetenschappen gecombineerd met het thema der Drie Leeftijden. Het monument voor burgemeester Emile Bockstael was de voormalige toegang tot de onderaardse gaanderijen. Hoe, erbarmelijk, die eruit zien konden we vaststellen toen we afdaalden in de nieuwere catacomben. Heel dit kerkhof ademt de sfeer van de familie Salu uit. Deze drie generaties grafbeeldhouwers hadden hun atelier naast de begraafplaats, waar nu het minst geopende museum van België gevestigd is. Op het kerkhof zagen we het mooie beeld van een kinderfiguur dat opkijkt op naar de stamvader Ernest Salu.
Na een lichte maaltijd in de nabijgelegen taverne, snel en goed, trokken elf "die hards" naar de begraafplaats van Sint Joost ten Node. Vlakbij de ingang liggen, uiteraard, de burgemeesters. De recent overleden Guy Cudell ligt onder een sobere grafsteen. Armand Steurs, advocaat en burgemeester, ligt onder een werk van Isidore De Rudder. Ook de laatste rustplaats van de familie Wolfers kreeg een werk van De Rudder. Het belangrijkste werk van deze beeldhouwer, hier op de begraafplaats, is wel het grafmonument voor Charles Rogier, minister van binnenlandse zaken. De architect is niemand minder dan Paul Hankar. Onderweg kwamen we een buste tegen van Guillaume Geefs op het prachtige grafmonument, met vele funeraire symbolen, voor Jean Nicolas Nevraumont, stichter van een ouderlingentehuis. Onder andere twee doodshoofden sieren het monument. De ene was nog in het bezit van al zijn tanden, de andere moest het met veel minder doen merkte Willy op. Dit is wat men noemt "de tand des tijds". Ook beeldhouwer Guillaume Charlier kreeg hier zijn laatste rustplaats. Een werk van P. Braecke siert zijn grafmonument. Charlier zelf is hier vertegenwoordigd met werk op de laatste rustplaats van zijn schoonbroer, de musicus, Emile Agniez en het prachtige Misère aan de ingang van de catacomben. Hier konden we ook vaststellen wat de gevolgen zijn wanneer je, Antwerpenaar zijnde, je wilt inzetten voor Brusselaars. Het monument voor ene Michiel Vander Voort, een onderwijzer die ijverde om Nederlandse literatuur, Nederlands onderwijs en Nederlandse cultuur in onze hoofdstad in te burgeren, bezit geen hoofd meer en de rest van zijn lichaam werd onderaan het monument gedeponeerd. Hij was één der tegenstanders van de eerder geciteerde Charles Rogier, maar diens monument, dat zich op enkele meters van Vander Voort bevindt, ziet er merkelijk beter uit. Na een kijkje in de catacomben keerden we tevreden terug.
Athene: Kerameikos, de "moeder" van alle begraafplaatsen.
Een bezoek aan Athene staat hoog op het verlanglijstje van cultuurfanaten. De Akropolis, met het Parthenon de Niketempel en het Erechtheion, troont boven de stad uit sinds de 5de eeuw voor Christus en is nog steeds dé trekpleister van de stad. In het Dionysus theater hebben nu nog steeds opvoeringen plaats. De oude Agora was het centrum van het politieke en commerciële gebeuren van de oude Atheners en bestaat uit verschillende openbare gebouwen. In het Nationaal Archeologisch Museum vindt men schatten die een periode van 2500 jaar beslaan. Maar ook de liefhebber van het funeraire komt hier aan zijn trekken. In de eerste plaats in het voornoemd museum waar een aantal merkwaardige grafmonumenten opgesteld staan.
Dionysus van Kollytos:
Op de grens van het oude Athene vindt men het Kerameikos. In de oudheid bevolkt door pottenbakkers, keramiekbakkers, waar het zijn naam vandaan haalt. Op deze begraafplaats zijn vanaf de 12de eeuw voor Christus mensen begraven. De vierjaarlijkse Panathenaeënprocessie ging door de Heilige Poort en daarna over de Heilige Weg naar Eleusis. Op de site treffen we vier tumuli aan. Deze grafheuvels gaan terug naar de 7de eeuw voor Christus en er werd gedurende meerdere eeuwen in begraven.
De meeste graven zijn te vinden langs de Graftombenweg. Op het zuidelijke pad vinden we het grafmonument voor Loutroforos van Hegetor. De afscheidsscène op deze twee-orige vaas, waarin balsemolie werd bewaard, is karakteristiek voor funeraire gedenktekens van het soberdere type. Iets verder de marmeren stele voor Demetria en Pamphile. Dit ontroerende grafmonument toont ons Pamphile, zittend in een armstoel, en haar zuster Demetria. Het is één van de laatste barokke steles uit de 4de eeuw voor Christus. De namen van de beide dames zijn onderaan het monument geschreven. Op de hoek de tombe van Lysanias van Thorikos. Op de stele zien we Dexileos, zoon van Lysanias, een jongeman die in 394 voor Christus stierf tijdens de Corinthische oorlog. Hij was amper twintig jaar oud. Op het reliëf verslaat hij een vijand. Dexileos zelf is hier niet begraven. De opgegraven beenderen waren denkelijk van zijn broer en zuster, Lysias en Melitta. Op de Graftombenweg het monument voor Agathon en Sosikrates van Herakleia, de zonen van Herakleia. Korallion, de vrouw van Agathon, geeft een hand aan haar echtgenoot. Vanuit de achtergrond kijkt een man, denkelijk de overleden Sosikrates, toe. Een bediende en een kleine hond slaan dit tafereeltje eveneens gade. Dionysios van Kollytos was een rijk schatbewaarder die stierf tussen 345 en 338 voor Christus. Hij bezat twee woningen, één in Athene en één in Samos, en stierf ongehuwd. De enorme marmeren stier op het monument staat voor de god Dionysos. In een werkhuis op de site was een kunstenaar bezig een kopij van dit monument te verwezenlijken. Daarnaast treffen we het graf van Lysimachides, zoon van Lucimachos van Acharnai, aan. De marmeren Molossiaanse hond op het grafmonument had ooit een leeuw als metgezel.
Aan de overzijde het familiegraf voor Potamos. Op de stele zien we Euphronyse, dochter van Phanippos van Potamos die de hand schud van de jonge Bion, zoon van Archias van Potamos. Daarnaast vinden we het familiegraf van Koroibos van Melite. Op de stele zien we zijn vrouw Hegeso die met een bediende haar sieraden bekijkt. Eén der mooiste werken uit het eind van de 5de eeuw voor Christus.
In de nabijheid van de Haghia triada, de nieuwe kerk, vinden we het graf voor 13 Lacedaemonische officieren van het Spartaanse leger die stierven in de oorlog van 403 voor Christus tegen de Atheners. Zij kregen een monument uit respect. Aan de overzijde de sarcofaag van Philotera. Zij bevatte twee personen en twee armbanden met de vermelding Philotera en Amymone en een metaal ter ere van keizer Hadrianus.
De rest van de site is eveneens zeer interessant. Na het beëindigen van de rondgang kan men in het Oberländermuseum de monumenten bezichtigen die in het begin van deze eeuw werden uitgegraven. De Kerameikosbegraafplaats ligt aan de Ermou 148 en het dichtstbijzijnde metrostation is dit van Thissio. De begraafplaats is geopend van dinsdag tot zondag tussen 8.30 uur en 15 uur.
Akropolis voor Schliemann:
Aan de Anapafseos, Gouva en bereikbaar met tram 2 of 4 ligt de gemeentelijke begraafplaats van Athene. Ze is dagelijks geopend tussen 7 uur en 18.30 uur. Er staan vele pijn- en olijfbomen en de uitvaarten gebeuren hier nog aan de lopende band. De kist wordt begeleid door één of meer priesters die, samen met een aantal "ingehuurde" personen, klaagzangen aanheffen op de tocht van de ingang naar de kapel. De stoet wordt voorafgegaan door een aantal dragers met identieke witte bloemenkronen.
Op de begraafplaats vindt men talrijke prachtige staaltjes van 19de eeuwse grafkunst. Men ziet hier flamboyante marmeren mausolea van vooraanstaande Griekse families. Links voorbij de ingang is de laatste rustplaats voor Melina Merkouri (1922-1994). Zij was een gevierde actrice en schitterde in films zoals "Never on Sunday". Later ging zij in de politiek en was zelf een tijdje minister voor cultuur. Rechts van het hoofdpad staat het eenvoudige beeld Kimimeni, of slapend meisje. Het is een zeer mooi Belle Epoquebeeld van de hand van beeldhouwer Giannoulis Chalepas. Heinrich Schliemann (1822-1890) ligt begraven onder een mini-akropolis. Deze Duitse miljonair was de ontdekker van verschillende archeologische vondsten, onder meer in Troje en van de graven van Mycene. Op het Protestantse deel van de begraafplaats liggen onder meer de gravin Claire de Saporta, geboren de Stetten (1804-1835) en George Finlay 1799-1875), een Engels historicus en filhelleen.
Slag bij Marathon:
Een dik uur rijden vanuit Athene is het slagveld van Marathon te bezichtigen. Het is van dit slagveld dat een krijger in volledige wapenuitrusting meer dan 42 kilometer, een marathon, liep om de overwinning van de Atheners op de Perzen in 490 voor Christus te melden. Dan viel hij dood neer. De tumulus heeft een omtrek van 180 meter omtrek en hij is 10 meter hoog. Deze grafheuvel bevat de as van 192 gesneuvelde Atheners. De plek werd gemarkeerd door een eenvoudige stele van beeldhouwer Aristion. Op het terrein staat nu een replica met een epigram van de antieke dichter Simonides: "De Atheners vochten als eersten onder de Grieken bij Marathon, versloegen de gouddragende Perzen en stalen hun macht".
Meer over de Kerameikosbegraafplaats is te lezen in:
THE ATHENIAN KERAMEIKOS, History - Monuments - Excavations, Ursula Klinge, Krene Editions Athens 1991.
Jim Morrison door Rudy Witse:
Grafzerkje Willem Houbrechts heeft veel pijlen op zijn boog. Als Rudy Witse zette hij ooit eens een L.P. vol met 12 gedichten over ... Père Lachaise. Ik wil de Grafzerkjes deze literaire ontboezemingen niet onthouden. Daarom hierna zijn gedicht “Jim Morrison”. Volgende keer meer van dat moois. Mensen die nog in het bezit zijn van een platendraaier en die interesse hebben voor de gedichten voorgedragen door Willem Houbrechts en Peggy Delandtsheer en van aangepaste muziek voorzien door altsaxofonist Mike Zinzen, kunnen een exemplaar bekomen aan € 7,5. Te bevragen bij Willem Houbrechts, Generaal Lemanstraat 34, 2600 Berchem, telefoon 03/230 49 26, E-mail: houbrechtsw@yucom.be. Zij moeten de plaat wel zelf komen ophalen. Een andere mogelijkheid is dat ik ze voor u meebreng op één of andere bijeenkomst. Maar dan toch liefst eerst Willem bellen daar de voorraad beperkt is.
Jim Morrison
helden? kom nou. dwazen
die niet zien maar voelen. niet wenen,
maar bloeden en laten wenen. niet denken.
maar laten. zo zijn de helden.
tien jaar later zei ray manzarek
yes he's dead.
we heard he had a bad cold and that's
the end of it.
het einde. niet als oidipous, blind en luciede,
maar als agamemnon, in badwater verstrikt,
verstikt in eigen netten.
overal verwijzen pijlen naar je kuil.
het irreversibel teken van de tijd
kon je niet zien.
en dan: waarom ook?
vloekt de bewaker:
mais nom-de-dieu, puisque je vous dis
qu'il n'y a personne dedans!
het zou wat: een held bestaat
uit teken, seinen, onontwarbare nonsens,
niet uit een hoopje vel en benen en
doorgegroeid haar.
trouwens, hier liggen vele graven
leeg.
à perpétuité.
Noord Duitsland & Denemarken en verder:
Tussen zaterdag 3 en zaterdag 10 juli 2004 en tussen zaterdag 4 september en zaterdag 11 september 2004, zijn er twee achtdaagse reizen georganiseerd door Jeannette Goudsmit en Rindert Brouwer, vele Grafzerkjes mochten hen reeds ontmoeten. Er zijn reeds een groot aantal liefhebbers die een optie namen op deze reis. Grafzerkjes die nog een optie willen nemen op deze funeraire trip of die nog informatie wensen, voor zover reeds beschikbaar, kunnen altijd terecht bij Brouwer Rindert & Goudsmit Jeannette, St Ewaldstraat 4, 5643 RA Eindhoven, Nederland, telefoon 00/31/40/21 21 791, fax: idem. E-mail: terre.aarde@planet.nl
Het programma is enigszins "omgeturnd". Dag 1: Riensberger Friedhof te Bremen en het Sankt Jürgen Friedhof te Husum, diner en overnachting. Dag 2: Amrum met een boottocht en het Friedhof der Namenlosen en het Sankt Clemensfriedhof, een walvis- en zeevaardersbegraafplaats. Lunden het Geslechterfriedhof der Ditmarchen Bauernrepubliek. In Friedrichstadt hebben we de keuze uit het Remonstranten-, Mennoniten- of Jüdischer Friedhof. Overnachting in Husum. Dag 3: Schleswig de Sankt Petridom, graf Frederik I, en een wandeling naar het vissersdorp Holm. In het Deense Odense bezoek aan de Sankt Knudskirche. In Roskilde brengen we de nodige eer aan de Deense koningen in het mausoleum van de Domkirche. Overnachting in Kopenhagen en bezoek aan pretpark Tivoli. Dag 4: Christianskirche, crypte, Assistens Kirkegard, graf Andersen en Kierkegard, en de Vestre Kirkegard. Overnachting in Kopenhagen. Dag 5: per boot naar Puttgarden. In Lübeck bezoeken we het Ehrenfriedhof en het Burgtorfriedhof. Overnachting in Hamburg en diner. Dag 6: Ohlsdorf, de grootste West-Europese begraafplaats en de joodse begraafplaats aan de Ilandkoppel. Dag 7: Sankt Michaeliskirche, Ottenser Friedhof en de Joodse begraafplaats. De namiddag is men vrij. Men kan het friedhof Ojendorf gaan bezoeken. Afscheidsdiner. Dag 8: Bremen, bezoek aan de Sankt Petridom en Bleikeller, waar de mummies op ons liggen te wachten.
Jeannette Goudsmit en Rindert Brouwer zien reeds verder in de toekomst. Om jullie reeds nu te doen watertanden, maar ook om daar reeds rekening mee te houden. In 2005 komt een herhaling, slechts één reis wordt gepland, van de Duitsland & Oostenrijkreis met als hoofdschotels Wenen en Salzburg. In 2006 staan er, misschien twee maal, reizen naar Engeland met als "top of the bill" Londen op het programma. In 2007 wordt de Duitsland & Tsjechiëreis, met "dooddoener" Praag, nog éénmaal herhaald. Al deze reizen worden door Jeannette Goudsmit en Rindert Brouwer georganiseerd onder auspiciën van De Terebinth.
Wat ben ik toch een naïeve dommekloot:
Ondertitel: wie het schoentje past, trekke het aan.
Wanneer ik dit neerpen (begin augustus) heb ik juist het 100ste Grafzerkje, een echtpaar tel ik voor één, geïnformeerd over onze activiteiten. Dan spreek ik niet over de mensen die ooit eens een papiertje met informatie ontvingen maar personen die ofwel via Internet de Nieuwsbrief ontvangen ofwel de gedrukte Nieuwsbrief thuis bezorgd kregen. Voor de statistici onder U: 35 onder hen zijn Nederlanders. En dan begon ik na te denken met wat ik bezig was. Ook al omdat ons spaarpotje drastisch aan het zakken was en wij, dat kan ik nu nog niet met zekerheid zeggen, eind september voor het eerst met een negatief saldo geconfronteerd kunnen worden.
De rondleidingen: van de 65 Vlaamse Grafzerkjes namen er 32, dat is minder dan de helft, deel aan één of meer rondleidingen. Wat zit hem dan dwars zult u zeggen. Wel: dat er meer dan de helft NOOIT aan één van de 20 rondleidingen deelnamen. De Nieuwsbrieven: ik bezorgde, na de rondleidingen te Brussel, 39 gedrukte Nieuwsbrieven ofwel aan de deelnemers van de laatste rondleiding ofwel thuis. U moet weten dat daar een heleboel hulp van anderen: papier bezorgen, drukken van het zwart-wit gedeelte en het helpen de Nieuwsbrieven thuis te bezorgen bij komt kijken. Naast het opstellen kost het mij ook veel tijd om de gekleurde pagina's af te drukken en benzine, mijn wagen rijdt tot nader order nog niet om kraantjeswater, om ze thuis te bezorgen. (Zie ook artikel "geen Nieuwsbrief meer") Van die 39 bezorgde Nieuwsbrieven kregen 12 mensen de Nieuwsbrief ZONDER OOIT AAN EEN RONDLEIDING DEEL TE NEMEN. Daarom een nieuwe regeling na Nieuwjaar.
De naïeveling die ik ben. Ik liet mij de laatste maanden enkele malen fameus vangen. Eerst toen een aantal Nederlandse vrienden, die ik zeker niet verwijt dat ze niet aan onze activiteiten deelnemen, en waarvan er een aantal de Nieuwsbrief lezen "omdat die Vlaming toch zo sappig kan schrijven, geen blad voor de mond neemt of regelmatig op de kap zit van de officiële instanties", mij zelf polsten om eens een funerair weekeinde in Antwerpen te organiseren. Nul, noppes, inschrijvingen. Maar ik had wel al een aantal voorbereidingen moeten treffen. Gelukkig ging ik twee van de drie rondleidingen op mij nemen zodat ik die kon afschaffen om de financiële put voor Grafzerkje nog niet dieper te maken. Tweede keer toen, eind mei, iemand mij vroeg of de vereniging, ik zal ze Hé Pita-af noemen wegens de lange tenen van een aantal bestuursleden, nog bestond. Ik vertelde één en ander, bezorgde al onze Nieuwsbrieven en dacht na. Nu is dat in mijn geval wel fout geweest. Ik dacht "misschien zijn er wel nog andere ex-Hé Pita-affers die geïnteresseerd zijn in Grafzerkje". Ik vroeg raad en ging van start in het Antwerpse. Reden: omdat er twee rondleidingen naar Brussel, toch niet het eind van de wereld (alhoewel ik mij daar toch als een missionaris voel), op het programma stonden en, in augustus, een aantal funeraire activiteiten in Antwerpen georganiseerd werden. Ik besteedde een halve zondag om mijn waar aan de man/vrouw te brengen, nu weet ik hoe een handelsvertegenwoordiger zich moet voelen, en was zo fier als een gieter dat ik 11, toen was mijn telefoonrekening geplunderd, nieuwe Grafzerkjes aangeworven had. Tot op heden, eind augustus, schreef één nieuw Grafzerkje in om mee te gaan naar de Westhoek, kreeg ik één telefoontje van iemand die het tof vond wat ik deed en één mailtje om mij te bedanken. Als het alleen maar is om op uw visitekaartje of op uw overlijdensbericht te kunnen zetten dat ge lid zijt van Grafzerkje hoeft het voor mij ook niet.
Boodschap van het verhaal: ik zal nooit meer nadenken. Als het alleen maar is om "eens goed te lachen met de Nieuwsbrief" en er nadien de aardappelen op te schillen en verder aan geen enkele activiteit deel te nemen kunt ge U beter abonneren op het parochieblad. Dit moest mij heel even van het hart.
Werkende mensen:
Ik zag Grafzerkje Willy Cornelissens aan het werk en dat werkte zo aanstekelijk dat ik "mijne Dolf" eens een goede (opkuis) beurt wenste te geven. Nadat ik eerst veel zweet en tranen verspeelde om het beeld op te kuisen kreeg ik de hulp van een bereidwillige ziel, William, wiens handen niet verkeerd staan. Om het bronzen beeld van Adolf Dumont beter te kunnen poetsen haalden we Dolf van zijn sokkel. Dolf keek en zag dat het goed was. Wanneer U mij nog eens aan het werk wilt zien zult u moeten wachten tot 2014, want dan is het nog eens volle maan.
Zaterdag 22 november 2003:
Op zaterdag 22 november 2003 om 10.30 uur en, indien voldoende belangstelling, om 14 uur bezoeken we de begraafplaats van Mechelen. Verzamelen aan de ingang langs de Kerkhofweg. Personen die met de trein komen stappen best af in Mechelen Nekkerspoel. Vandaar gaan zij in de richting van de gevangenis, niet binnengaan. Voorbij de gevangenis hebt ge Telenet, gevestigd in de voormalige kazerne baron Michel. Aan de verkeerslichten rechts. Per wagen E19, afrit Mechelen Noord. Richting Mechelen nemen tot afslag Lier. Daar links, voorbij Telenet, 1e rechts aan het eind: Kerkhofweg.
Mijn eigen winkel:
Londen:
De Grafzerkjes die meegingen naar Londen kregen hun boek. In het boek staan, naast een aantal toeristische tips, kathedralen, abdijen, de begraafplaatsen en andere funeraire dingen beschreven die we tijdens onze vierdaagse trip aandeden. Een lijst met interessante pubs werd uiteraard niet vergeten. Grafzerkjes die ooit eens een trip naar de Britse hoofdstad plannen en één of meerdere dodenakkers willen meepikken vinden hier toch een stevige leidraad. Prijs € 10, verzendingskosten niet inbegrepen. Er zijn een aantal exemplaren herdrukt. Een aantal verbeteringen en aanvullingen zijn aangebracht.
Rondleidingen op de begraafplaats Schoonselhof:
De eerste avondlijke rondleiding rond "moederdag" kende een succes. Niet minder dan 20 personen waren, om 21 uur, present om deze primeur mee te maken.
De volgende gewone rondleiding vindt plaats op zaterdag 4 oktober te 13u15.
Op zaterdag 8 november te 13u15 themawandeling rond componisten en zangers op het Schoonselhof, opgeluisterd met muziekfragmenten. Start aan de hoofdingang van de begraafplaats, duur ongeveer 2.30 uur. De prijs, te betalen bij aanvang van de wandeling, bedraagt € 6,5, voor Grafzerkjes € 5,5.
Naar aanleiding van de boekenbeurs zoek ik op zaterdag 8 november en bij veel inschrijvingen eveneens op vrijdag 7 en zondag 9 november, telkens aanvang om 19 uur, een rondleiding te geven, voor een 20-tal personen, rond schrijvers & dichters op het Schoonselhof. Ik doe de funeraire uitleg en Grafzerkje Willem Houbrechts draagt een aantal gedichten voor. Start aan de hoofdingang van de begraafplaats, duur ongeveer 2 uur. De prijs, te betalen bij aanvang van de wandeling, bedraagt € 8,5, voor Grafzerkjes € 7,5.
De volgende gewone rondleiding vindt plaats op zaterdag 6 december te 13u15.
Wie maakt website compleet?
Grafzerkje Willy Cornelissens zorgde ervoor dat er reeds 153 grafmonumenten van de begraafplaats Schoonselhof op de site www.schoonselhof.be aanwezig zijn. Hij zoekt daarbij naar eenvormigheid: foto van de "overledene" met geboorteplaats en -datum, overlijdensplaats en -datum en tekst over de persoon met een afbeelding van het grafmonument.
Willy is nog op zoek naar foto's van volgende personen:
Louis Dousselaere, geboren Brugge 22/4/1865, overleden Antwerpen 17/8/1905. Louis Dousselaere was begiftiger van het bureau van weldadigheid.
Isidore Eyerman, geboren Harelbeke 23/6/1826, overleden Antwerpen 27/11/1890. Isidore Eyerman was hypotheekbewaarder en ouderdomsdeken van het Grootoosten van België.
Hermanus Pierre-Pellens, geboren Antwerpen 14/7/1874, overleden 3/11/1941. Hij was de broer van de beeldhouwer Arthur Pierre die zijn grafmonument maakte.
Guillaume Pierre, geboren Antwerpen 16/11/1824, overleden 14/10/1897. Hij was de vader van beeldhouwer Arthur Pierre.
Kunstzinnige Grafzerkjes:
Daarom volgende uitnodiging voor de Grafzerkjes: Simone Mertens & Lin Verbeemen nodigen u uit om te komen kijken naar hun aquarellen en pasteltekeningen in Dienstencentrum De Sleutel te Lubbeek. De tentoonstelling wordt op 4 november om 14 uur geopend met een inleiding door Leen Van de Plas. Grafzerkjes die werken, ja die bestaan er ook nog, en niet op de vernissage aanwezig kunnen zijn worden uitgenodigd om de tentoonstelling later met een bezoekje te vereren. Wanneer: van 4 november tot en met 15 december. Openingsuren: maandag tot en met vrijdag van 8.30 uur tot 17 uur, zaterdag 8 november van 9 uur tot 17 uur. Waar: OCMW Lubbeek, Dienstencentrum De Sleutel, Staatsbaan 124, 3210 Lubbeek. Telefoon: 016/62 91 40.
