Een “last-minute” rondleiding meegemaakt op de begraafplaats van Beveren. De dag voordien slechts gebeld door een vriendin die meldde dat er een rondleiding was waar iedereen kon aan deelnemen. Dat er een rondleiding was wist ik want Richard Willems, charmante stadsgids, mocht ik enkele weken voordien reeds ontmoeten op een door mij gegeven rondleiding en ik mocht hem nog enkele keren ontmoeten terwijl hij, op hetzelfde tijdstip dan ik, ook op Schoonselhof mensen rondleidde.

Om 15 uur stonden toch meer dan 20 deelnemers, ik mocht ook nog een ander lid van onze vzw Grafzerkje ontmoeten, te popelen van ongeduld om onder de kundige leiding van Richard over de dodenakker gegidst te worden. De sfeer zat er al van in den beginne in want Richard Willems wist zijn toehoorders te boeien niet in het minst door zijn betoog met de nodige anekdotes te kruiden. Hij vertelde over het ontstaan in 1956 van deze parkbegraafplaats aan de Glazenleeuwstraat. Hij vertelde eveneens dat een honderdtal graven werden overgebracht van de begraafplaats in het centrum van Beveren, waar nu het politiekantoor gevestigd is. Een eerste belangrijk graf was dit voor Florimond de Brouckhoven de Bergeyck. Omdat hij actief deelnam aan de oorlog sprak hij wens uit om niet in de familiekelder begraven te worden maar wel bij zijn collega-strijdmakkers. Iets verder een monument voor vijf gefusilleerden uit Beveren. Pakkend was dat de dochter van een van hen de rondleiding bijwoonde. Kunstschilder Albert Ciamberlani kreeg, volgens onze gids, twee grafmonumenten: een heel sober en dan nog een op het ereperk van de begraafplaats.

Richard Willems vertelde over Gerard De Paep, chirurg, arts en gemeenteraadslid. Na de oorlog werd hij ontslagen als chirurg omdat hij “politiek niet goed zat” en benoemde men een ander chirurg. Maar De Paep was zo populair bij de bevolking dat men hem terug in dienst nam en zo had een klein ziekenhuis als dat van Beveren twee chirurgen in dienst. Het verhaal werd vertelt bij de eenvormige zerken van de zusters. Dat had ook zijn reden want Gerard De Paep had een aantal eenvormige zerken besteld om … Oostfrontstrijders onder te leggen maar dit viel niet in goede aarde bij het katholieke gemeentebestuur. Er werd dan maar besloten om de zerken te bezigen om de zusters onder te leggen. Iets verder lagen een aantal priesters, onder andere Frans Maes.

Bij de grafkelder van de adellijke familie de Brouckhoven de Bergeyck, afkomstig uit Antwerpen en nog familie van Helene Fourment de echtgenote van Pieter Pauwel Rubens haalde Richard een kruik boven met mispeljenever om op de familie te klinken. Dit noem ik nu eens een rondleiding kruiden. In de familiekelder van deze bewoners van kasteel Cortewalle liggen 22 personen begraven. Er kan nog één iemand bij. Van het oorspronkelijke grafmonument is alleen de rozet bewaard gebleven. Meer dan goed verwarmd trok de groep dan naar het ereperk. Slechts drie ereburgers bevolken dit perk: Albert Ciamberlani, een cenotaaf want de man ligt elders op de dodenakker, Piet Staut en Jos Hendrickx. Drie kunstschilders.

We stapten verder langs een aantal modernere graven, somtijds vierde het kitscherige hoogtij, het kinderperk en het urnenveld. Anderhalf uur later en geen moment van verveling gekend te hebben dankzij een gids die zijn job kent stonden we buiten. Wat tijdens de rondgang ook opviel wat hoe goed verzorgd de bomen en de struiken wel waren. De talrijke hagen zorgden voor een van de meest intieme begraafplaatsen die ik ooit mocht aanschouwen. Richard Willems en de gemeente Beveren hadden nog een verrassing in petto: een koffietafel waar bij het nuttigen van een kop koffie of thee en een koffiekoek nog gezellig kon nagekaart worden. Richard en zijn gemeente Beveren weten hun bezoekers wel te verwennen.
Jacques Buermans, ook © alle foto's
Dit artikel verscheen in Nieuwsbrief 46 van januari 2009