Ons lid Ria Vaes was in Marokko en maakt ons deelgenoot van haar funeraire ervaringen.

De Marokkaanse bevolking bestaat uit 46 % berbers.  De andere inwoners zijn Arabieren.  Begraafplaatsen van beide bevolkingsgroepen zien er anders uit.  Het ritueel van begraven is wel bij beide hetzelfde.

Wanneer iemand komt te overlijden wordt die nog dezelfde dag begraven of maximum binnen de 3 dagen.  Het lichaam van de overledene wordt gewassen en in een witte doek gewikkeld.  Er is een korte bijeenkomst in de moskee waar enkele verzen van de koran gelezen worden.  Dan vertrekken de mannen naar het kerkhof.  De vrouwen gaan niet mee.  Het lijk wordt aan de grond toevertrouwd met het hoofd naar Mekka gericht.  Dus alle graven in Marokko zijn in dezelfde richting geplaatst.  Wanneer je bij een mausoleum gedenkplaten ziet die in een andere richting geplaatst zijn, dan liggen daar geen moslims begraven maar heel dikwijls joden of christenen.

De berbers plaatsen een steen bij het hoofd en de voeten van de overledene.  Hoe kunnen zij dan nadien weten waar hun familielid begraven ligt, vraag je je dan wel af.  Heel simpel.  Wekelijks brengen de familieleden een bezoek aan de begraafplaats op vrijdagmiddag.  Zij nemen hun maaltijd mee en gebruiken die op het kerkhof.  Zij laten dan een stukje stof, een stukje plastiek of een stukje van een schoteltje achter bij het graf. Zo herkennen zij hun doden.

De Arabieren bezoeken ook de begraafplaatsen op vrijdagmiddag.  Op hun graven staan wel witte gedenkstenen, zodat het voor hen makkelijker is om hun overledenen terug te vinden.

Ria Vaes, ook © alle foto's
Dit artikel verscheen in Nieuwsbrief 45 van november 2008