Begin maart viel een doodsbrief in mijn bus: Jan Annemans ging onverwacht heen. Daar ben je dan als voorzitter van vzw Grafzerkje even stil van. Ik ken Jan al van eind 2001. Bij een van onze eerste rondleidingen was hij met zijn echtgenote Rita aanwezig. Een innemend en beminnelijk man. Meer dan 20 keren gingen ze mee met Grafzerkje, later vzw Grafzerkje. Beiden behoorden tot onze trouwste leden. Jan was steeds bereid om zijn zegje te doen en wij mochten steeds een beroep doen op hem voor wat advies betrof zeker wanneer het zich in de maritieme sfeer of in theatermiddens afspeelde. Wanneer het er op aankwam om grafmonumenten te adopteren voelde Jan Annemans zich ook niet te beroerd om op perk H een grafmonument op de begraafplaats Schoonselhof te restaureren.

In mijn naam en zeker in naam van het bestuur en de leden van vzw Grafzerkje betuig in mijn oprechte deelneming aan zijn echtgenote Rita Pieters in deze voor haar moeilijke momenten. Ik zal Jan Annemans zeker blijven herinneren als een minzaam man.

Jacques Buermans

Dit artikel verscheen in de Nieuwsbrief Nr. 40 - maart 2007